آنچه گوزنها را از دیگر فیلمهای آن عصر متمایز میکند، فرم روایی و درونمایه انسانیاش است. اینبار با دو قهرمان روبهرو هستیم؛ هر یک با زخمهای خویش، هر یک با گذشتهای جدا، اما مقصدی مشترک. یکی نماد مبارزه و ایمان و دیگری مجسمهای شکسته از رفاقت و فراموشی. داستان موازی این دو شخصیت با تم دوستی و وفاداری در هم میپیچد؛ دوستی که در برابر فروپاشی، راهی جز بیداری ندارد. گوزنها نه فقط یک اثر سینمایی که نوعی ادبیات بصری است؛ تلخ، نجیب و عمیقاً انسانی.
