اعتماد به دوست و دشمن در مذاکرات اصلا معنایی ندارد. از روسیه و چین تا آمریکا، آلمان و فرانسه، در مذاکرات، بر اساس منافع ملی خود مذاکره میکنند و ما نیز باید همینطور باشیم و روی اعتماد پیش نرویم. این دیدگاهی اشتباه است که بگوییم فقط با آنهایی مذاکره میکنیم که به آنان اعتماد داریم. اتفاقا باید با آنهایی که اعتماد نداریم هم مذاکره کنیم. مذاکره باعث دفع شر است و راه حلهای دیپلماتیک ارائه میدهد. اصلا اگر قرار بود به هم اعتماد کامل داشته باشیم چرا مذاکره میکنیم؟
