حکمت مساوی با فلسفه نیست، فلسفه عقل ورزی نظری است. فلسفه ارسطو و فلسفه کانت دو نمونه از فلسفه هستند. حکمت (خردمندی یا فرزانگی) واجد این بعد است، اما در آن خلاصه نمیشود. افزون بر خردورزی نظری، حکمت دو بعد دیگر نیز دارد: بهرهمندی از وحی و برخورداری از شهود. خردورزی حکیم او را به محدودیت عقل و ضرورت روآوردن به دین حق رهنمون میسازد