Η φανέλα με το 5
Σπουδαίος παίκτης ο Βασίλης Γκούμας. Ο καλύτερος στην εποχή του, μια αληθινή καλαθομηχανή που λειτούργησε άριστα στο δουλεμένο σύνολο του Πανελληνίου αρχικά και αργότερα έδρεψε δάφνες με τη φανέλα της ΑΕΚ, έστω κι αν όπως λένε πολλοί, δεν τρύπησε το ταβάνι του. Ο λόγος; Δύσκολος χαρακτήρας. Ιδιαίτερος. Ισως και εκρηκτικός.
Οταν ήρθε στην Αθήνα από τον Βόλο, ήταν φίλα προσκείμενος στον Ολυμπιακό, ωστόσο επέλεξε την ΑΕΚ και τελικά ένα βράδυ και σε μια προπόνηση τον «έκλεψε» ο Πανελλήνιος. Του έβγαλαν δελτίο κι ας ήταν στα 17 του χρόνια. Ποιο νούμερο διάλεξε ο Γκούμας; Το 7. Και υπήρχε λόγος.
Υπήρξε μέγας θαυμαστής του Γιώργου Κολοκυθά, ενός άλλου αρχισκόρερ του Σπόρτιγκ και της εθνικής ομάδας. Μετά, όταν πάτησε καλά στα πόδια του ο Γκούμας και έγινε «πρώτο όνομα», φόρεσε το 5 και δεν το έβγαλε σε καμία περίοδο της καριέρας του. Ούτε στον Πανελλήνιο ούτε στην ΑΕΚ. Επαιξε στην Κυψέλη, ακούστηκε το όνομά του δυνατά, αλλά όπως λέγεται ένα ματς με τον Τρίτωνα ήταν αυτό που έφερε τιμωρία του από την Ομοσπονδία. Αναγκάστηκε να φύγει στο εξωτερικό.
Δεν γινόταν να παίξει στην Ελλάδα, του αφαιρέθηκε η φίλαθλη ιδιότητα, ενώ ο ίδιος έμοιαζε να έχει ενδόμυχα συνειδητοποιήσει τη λέξη «επαγγελματισμός» προτού καν καθιερωθεί ο όρος του επαγγελματία παίκτη. Αγωνίστηκε στην Αιθιοπία και τη Νότια Αφρική και επέστρεψε στην Ελλάδα γιατί πολύ απλά τον κάλεσε ο Πανελλήνιος πίσω. Σε μια συνεδρίαση και ενόσω η ομάδα βρισκόταν στη Β’ Εθνική ειπώθηκε το «αν θέλετε να ανέβουμε, να φέρουμε τον Γκούμα» και αυτό συνέβη. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Κράτησε τον Πανελλήνιο στον αφρό προτού φύγει το ’79 και στα 33 του χρόνια για την ΑΕΚ.
Η ζωή έκανε τον κύκλο της, ο Γκούμας αναζητούσε ένα τρόπαιο και τελικά, τον Ιούλιο του ’81 και ανήμερα της Αγίας Μαρίνας (17), στο κλειστό της Γλυφάδας, πανηγύρισε Κύπελλο με την Ενωση κόντρα στον Ηρακλή (84-78). Οχι όμως και τον τίτλο του καλύτερου παίκτη – τον έδωσαν οι δημοσιογράφοι στον Κυριάκο Ραμπίδη που είχε έρθει για ελάχιστο χρονικό διάστημα από τις ΗΠΑ και ήταν ο Κερκ Ράμπις.
Τότε όμως θαυμάζαμε κάθε ΝΒAer. Kαι ο Γκούμας που είχε σημείωσε 30 πόντους είδε τον Ραμπίδη με τους 11 να βγαίνει κορυφαίος και μόνο που δεν… τρελάθηκε! Με την Ομοσπονδία πάντα ήταν σε κόντρα, μια σχέση που σχοινοβατούσε ανάμεσα στην αγάπη και την απέχθεια και κάπως έτσι η όλη του παρουσία με τη Γαλανόλευκη σταμάτησε στα 29 του χρόνια.
Ο Βασίλης Γκούμας ποτέ δεν το έβαλε κάτω, κάπνιζε και μάλιστα όταν κατέρριψε το ρεκόρ των 10.000 πόντων βγήκε φωτογραφία με την μπάλα και με τσιγάρο στο στόμα και λίγα χρόνια μετά βρέθηκε στον Ηλυσιακό μαζί με άλλους βετεράνους της εποχής: τον Κοκολάκη, τον Βίδα, τον Καστρινάκη, τον Παπαντωνίου.
Οδηγός μιας άλλης κιτρινόμαυρης ομάδας καθώς στα 40 του χρόνια αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με πάνω από 22 πόντους μέσο όρο. Είπαμε. Του άρεσε να σκοράρει. Και τον παραδέχονταν όλοι. Ακόμη και ο Νίκος Γκάλης, όπως φάνηκε στη χθεσινή του ανάρτηση «Με λύπη πληροφορήθηκα την απώλεια του σπουδαίου Βασίλη Γκούμα, το ελληνικό μπάσκετ έχασε μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητές του».