Προβληματισμένος ο Νετανιάχου από την Μοσάντ: Διαψεύστηκαν τα σενάρια για λαϊκή εξέγερηση ή αλλαγή καθεστώτος
Έντονο προβληματισμό και ενόχληση φέρεται να έχει εκφράσει τις τελευταίες ημέρες ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, καθώς δεν επιβεβαιώθηκαν οι εκτιμήσεις της Μοσάντ ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν θα προκαλούσε μαζικές διαδηλώσεις και πολιτική αποσταθεροποίηση στην Τεχεράνη, σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας.
Σύμφωνα με την Jerusalem Post, πηγές κοντά στις ισραηλινές αρχές ασφαλείας επισημαίνουν ότι ο Νετανιάχου έχει εκφράσει τη δυσαρέσκειά του σε κλειστές συσκέψεις, καθώς οι προβλέψεις της υπηρεσίας πληροφοριών δεν έχουν μέχρι στιγμής επαληθευθεί.
Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εμφανίζεται ανήσυχος για το ενδεχόμενο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να επιδιώξει τον τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων πριν αυτές αποδώσουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Ο επικεφαλής της Μοσάντ Νταβίντ Μπαρνέα είχε εκτιμήσει ότι μέσα σε λίγες ημέρες από την έναρξη των συγκρούσεων θα μπορούσε να ενισχυθεί η δράση της ιρανικής αντιπολίτευσης, οδηγώντας σε διαδηλώσεις, ταραχές και ενδεχομένως σε ευρύτερη εξέγερση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Μπαρνέα είχε παρουσιάσει την εκτίμησή του σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Ουάσιγκτον τον Ιανουάριο.
Κατά τις ίδιες πηγές, ο Μπαρνέα φέρεται να υποστήριξε ότι, εφόσον επιτευχθούν οι επιχειρησιακοί στόχοι του πολέμου δηλαδή σοβαρά πλήγματα σε πρόσωπα-κλειδιά, στην πολιτική ηγεσία, στους κρατικούς θεσμούς και στους μηχανισμούς καταστολής του καθεστώτος τότε η Μοσάντ και η CIA θα μπορούσαν να συμβάλουν στην προώθηση εξελίξεων που θα οδηγούσαν σε αλλαγή καθεστώτος. Η στρατηγική αυτή, σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, θα ενθάρρυνε την έξοδο πολιτών στους δρόμους και την ανάδειξη εναλλακτικής πολιτικής ηγεσίας.
Τέλος, σε σχετικό δημοσίευμα, οι New York Times ανέφεραν ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου υιοθέτησε το συγκεκριμένο σχέδιο, ενώ και ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να συμμεριζόταν το αισιόδοξο σενάριο. Σύμφωνα με αυτό, η εξουδετέρωση της ιρανικής ηγεσίας, σε συνδυασμό με επιχειρήσεις πληροφοριών, θα μπορούσε να προκαλέσει λαϊκή εξέγερση και να οδηγήσει σε ταχεία λήξη του πολέμου.