Η πληγή

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος το είπε λιτά και καθαρά μετά την πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για τις υποκλοπές: «Οι υποθέσεις που αφορούν ανοικτές πληγές στο σώμα του κράτους δικαίου, όπως οι υποκλοπές, δεν κλείνουν επειδή το θέλει η εκάστοτε κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία». Θα υπάρχει πάντα μια εξέλιξη που θα ξύνει την πληγή, θα φέρνει στην επιφάνεια νέες πτυχές και θα αναδεικνύει την ανάγκη πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης ώστε να μη μένουν αμφιβολίες για πρόσωπα και καταστάσεις.

Οι νέες εξελίξεις αυτή τη φορά ήταν δύο. Η μία ήταν η δημοσίευση των καθαρογραμμένων πρακτικών της δίκης στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο, απ’ όπου προκύπτει η εμπλοκή στην υπόθεση της ΕΥΠ (η οποία προέβαινε σε επισυνδέσεις τηλεφώνων για λόγους εθνικής ασφαλείας πριν από τις μολύνσεις με το Predator) ενώ εντύπωση προκαλεί και η αναφορά κατά δεκάδες φορές του ονόματος του ανιψιού και πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη

Η δεύτερη εξέλιξη ήταν οι νέες δηλώσεις του Ταλ Ντίλιαν στο MEGA, το Inside Story και το Reuters, με τις οποίες ο πρωτοδίκως καταδικασμένος ιδρυτής της Intellexa ξεκαθαρίζει ότι δεν θα δεχθεί να γίνει αποδιοπομπαίος τράγος, υπενθυμίζει ότι ο Νίξον έχασε την προεδρία του επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μια επιχείρηση υποκλοπών και προαναγγέλλει προσφυγή σε εθνικούς, περιφερειακούς και διεθνείς θεσμούς.

Είναι σαφές ότι οι υπεκφυγές της κυβέρνησης και η επιμονή της ότι το Predatorgate είναι μια «υπόθεση ιδιωτών» δεν μπορούν να κλείσουν την υπόθεση. Οσο πιο γρήγορα το καταλάβει, τόσο καλύτερα θα είναι για τη χώρα, για τη δημοκρατία και για την αλήθεια.