Πώς ακριβώς λειτουργεί η αυτόνομη οδήγηση

Σήμερα, τα αυτόνομα αυτοκίνητα που δεν απαιτούν την παρουσία του οδηγού πίσω από το τιμόνι κυκλοφορούν στην Αμερική, την Ευρώπη, την Κίνα και την Ιαπωνία. Η τεχνολογική τους εξέλιξη είναι ραγδαία τα τελευταία χρόνια, χάρη στις αυτοκινητοβιομηχανίες που έχουν λανσάρει σταδιακά την παρουσία τους.

Ποια είναι τα συστατικά της αυτόνομης οδήγησης; Η νέα τεχνολογία, που ήδη εφαρμόζεται σε μικρά λεωφορεία και έχει γίνει ευρέως γνωστή στα ταξί χωρίς οδηγό, αποτελείται από ένα «πακέτο» τεχνολογιών, που περιλαμβάνει έξυπνους αισθητήρες, κάμερες, ραντάρ, συστήματα lidar και προηγμένους αλγορίθμους τεχνητής νοημοσύνης. Αυτά επιτρέπουν στο αυτοκίνητο να αναγνωρίζει το περιβάλλον στον δρόμο και να λαμβάνει αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο.

Το μεγάλο τους πλεονέκτημα είναι ότι στο μέλλον τα οχήματα αυτόνομης οδήγησης υπόσχονται να μειώσουν σημαντικά τα τροχαία δυστυχήματα, ενώ οι θάνατοι εξαιτίας αυτών αναμένεται να μειωθούν άνω του 95% σε σχέση με σήμερα.

Ο μεγάλος εφιάλτης των αυτοκινητοβιομηχανιών είναι ότι ένα μεγάλο μέρος των σύγχρονων αυτοκινήτων με πολλά νέα συστήματα τεχνολογίας και εφαρμογές μπορεί να πέσουν θύματα κυβερνοεπίθεσης. Κοινώς, ένας χάκερ να πάρει τον έλεγχο των αυτόνομων οχημάτων, παρεμβαίνοντας στο λογισμικό τους, που θα δημιουργούσε χάος και σοβαρά ατυχήματα. Οι δικλίδες ασφαλείας ενισχύονται συνεχώς από τους κατασκευαστές, για την αντιμετώπιση και την προστασία του οδηγού και των επιβατών, έναντι των απειλών αυτών.

Σήμερα, η αυτόνομη οδήγηση χωρίζεται σε πέντε επίπεδα και τα αρχικά επίπεδα σχεδόν τα διαθέτουν τα περισσότερα σύγχρονα μοντέλα. Το πρώτο επίπεδο φέρει συστήματα υποβοήθησης που επιβάλλουν την παρουσία του οδηγού και απλά επεμβαίνουν όταν αντιληφθούν ότι εγκυμονεί κίνδυνος ατυχήματος. Περιλαμβάνει συστήματα όπως το Adaptive Cruise Control (ACC), που ρυθμίζει την ταχύτητα διατηρώντας απόσταση από το προπορευόμενο όχημα, ή το lane-keeping assist, που διορθώνει ελαφρώς το τιμόνι για να μείνει στη λωρίδα.

Το δεύτερο επίπεδο αυτόνομης οδήγησης μπορεί να ελέγχει το γκάζι, το φρένο και το τιμόνι, σε συγκεκριμένες συνθήκες και ταχύτητες, αλλά και πάλι ο οδηγός έχει τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Το τρίτο επίπεδο είναι πιο εξελιγμένο σε σχέση με τα δύο πρώτα, καθώς δεν απαιτεί τη συνεχή προσοχή του οδηγού αφού χάρη στα πολλαπλά συστήματα που διαθέτει, έχει τη δυνατότητα να αναλαμβάνει την πλήρη οδήγηση σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως σε πυκνή κυκλοφορία σε αυτοκινητόδρομο. Στο τέταρτο επίπεδο, το αυτοκίνητο κινείται τον περισσότερο χρόνο αυτόνομα. Μπορεί να ελέγχει σύνθετες καταστάσεις σε επαρχιακούς δρόμους ή στην πόλη. Σημαντικό ότι οι οδηγοί μπορούν να ασχολούνται με άλλα πράγματα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, χωρίς να χρειάζεται να έχουν την προσοχή τους στον δρόμο.

Το πέμπτο επίπεδο είναι και το πιο εξελιγμένο. Εδώ, οι οδηγοί είναι επιβάτες! Δεν συμμετέχουν σε κανένα στάδιο της οδήγησης, οπότε πολλά οχήματα σε αυτό το στάδιο δεν έχουν ούτε τιμόνι, ούτε πεντάλ.