Κώστας Μπερικόπουλος: «Ο Λουκής μάς λέει να μην καταθέτουμε τα όπλα»
Η ιστορία του Λουκή Λάρα, όπως την κατέγραψε το 1897 ο Δημήτριος Βικέλας στο ομώνυμο διήγημά του, παραμένει μέχρι σήμερα μια από τις πιο ζωντανές λογοτεχνικές μαρτυρίες για τη Σφαγή της Χίου. Αυτή αποκτά τώρα νέα σκηνική ζωή χάρη στην παράσταση «Λουκής Λάρας» που ανεβαίνει στις 27 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας». Ο Λευτέρης Βενιάδης ετοίμασε ένα νέο πρωτότυπο μουσικό έργο, επιχειρώντας με ρεαλισμό κι ανθρωπιά να διηγηθεί την εμπειρία της καταστροφής μέσα από τα μάτια ενός νεαρού ανθρώπου που βλέπει τον κόσμο να καταρρέει. Στη σκηνή, ο ηθοποιός Κώστας Μπερικόπουλος, ο λυρικός τραγουδιστής Νίκος Ζιάζιαρης και ο βιολοντσελίστας Αλέξανδρος Μποτίνης μοιράζονται τον ρόλο του Λουκή, αποδίδοντας την αφήγηση μέσα από τρεις διαφορετικές καλλιτεχνικές γλώσσες που συνυπάρχουν και αλληλοσυμπληρώνονται.
«Παρακολουθούμε την πορεία του Λουκή Λάρα, ενός εμπόρου που δεν είχε κάποια σχέση με την Επανάσταση και μέσα από τα μάτια του βλέπουμε τη Σφαγή της Χίου. Από την αρχή είμαστε τρεις αφηγητές όπου ο καθένας μέσα από την τέχνη του λέει την ιστορία του Λουκή. Είμαστε όλοι μας ο Λουκής. Επειδή η μουσική υπάρχει σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, άλλοτε σαν υπόκρουση, άλλοτε σαν μελωδία που τραγουδιέται, δεν μπορεί να μην μας επηρεάσει στον τρόπο που ερμηνεύουμε την αφήγηση» αναφέρει ο Κώστας Μπερικόπουλος μιλώντας στο «Νσυν».
Μέσα στο τοπίο της απόλυτης καταστροφής της Χίου, όπως το αποτυπώνει ο Δημήτριος Βικέλας, ο νεαρός ήρωας δεν μετατρέπεται σε μορφή ηρωικού έπους αλλά σε σύμβολο ανθρώπινης αντοχής. Σε στιγμές που εκατοντάδες άλλοι χάθηκαν, εκείνος κέρδισε τη δυσκολότερη μάχη, της επιμονής στη ζωή. «Αυτό που πρέπει να κρατήσουν οι θεατές από την ιστορία του είναι να μην καταθέτουν τα όπλα. Μπορεί να μην ήταν ένας πολεμιστής, αλλά κατάφερε να επιβιώσει. Αυτό δεν κάνουν σήμερα στην Αμερική με τον Τραμπ; Προσπαθούν να επιβιώσουν, όπως συμβαίνει και σε όλη την ανθρωπότητα. Υπάρχει η ανάγκη να καταφέρουν να ζήσουν, να υπάρξουν» επισημαίνει ο ηθοποιός.
Στην πρώτη της εκδοχή, η παράσταση είχε παρουσιαστεί πριν από δύο χρόνια στο Μουσείο Μαστίχας της Χίου, στον τόπο όπου διαδραματίστηκαν τα γεγονότα που αφηγείται. Εκεί, μέσα σ’ έναν χώρο φορτισμένο με ιστορική μνήμη, η ιστορία του Λουκή απέκτησε μια ιδιαίτερη βαρύτητα, σχεδόν βιωματική για τον πρωταγωνιστή της. «Οταν κάναμε βόλτα στα Μαστιχοχώρια ή πηγαίναμε στις μονές και βλέπαμε τους σκελετούς των ανθρώπων, σκεφτόμουν πως αυτό που μάθαμε στην Ιστορία στο σχολείο ή έχει ζωγραφίσει ο Ντελακρουά δεν είναι απλώς ένας ωραίος πίνακας ούτε παραμύθι. Είναι πραγματικότητα. Κι εκεί είναι σαν να γυρίζει ένας καθρέφτης και να σου λέει να κοιτάξεις τον εαυτό σου μέσα σε αυτόν. Να μην τον βγάζεις απέξω σαν μια ωραία ιστορία» υπογραμμίζει ο Κώστας Μπερικόπουλος.
Και στο «Maestro»
Την περίοδο αυτή, ο ίδιος, εκτός από την παράσταση, βρίσκεται στα γυρίσματα της τέταρτης σεζόν του «Maestro», της επιτυχημένης σειράς του Mega με την υπογραφή του Χριστόφορου Παπακαλιάτη.
Εκεί, θα επιστρέψει στον ρόλο του αστυνομικού επιθεωρητή Δημοσθένη. «Τα νέα επεισόδια θα έχουν αρκετές ανατροπές αφού θα εισβάλουν δύο πρόσωπα που θα ταράξουν τα νερά. Ο Δημοσθένης, αν και στο τέλος του τρίτου κύκλου συνταξιοδοτείται, θα συνεχίσει να είναι παρών στην ιστορία. Ας μην ξεχνάμε ότι χάρη στο τέχνασμα του Χριστόφορου δεν ήρθε στο νησί για να εξιχνιάσει το έγκλημα αλλά να ξεσκεπάσει το δήμαρχο. Στον ρόλο αυτόν με γοήτευσε το γεγονός πως είναι ένας άνθρωπος με αδυναμίες, όχι σούπερ ήρωας. Εχει πολλά τρωτά σημεία και με έκανε να αισθανθώ ότι ο Χριστόφορος τον περιποιήθηκε πολύ. Τον έκανε σύνθετο και πολύπλευρο» καταλήγει ο Κώστας Μπερικόπουλος.