Βαρετοί

Αναρωτιέμαι τι είναι τελικά πιο βαρετό. Να βλέπεις τον Παναθηναϊκό να παίζει ποδόσφαιρο ή να παρατηρείς την Αριστερά να διαβουλεύεται.

Δεν έχω απάντηση. Παρόλο που ο λόγος της βαρεμάρας και για τους δύο είναι κοινός: κανείς δεν πάει για πρωτάθλημα.

Με δημοσιεύματα δυσανάλογα με το μέγεθος του ζητήματος πληροφορηθήκαμε ότι κάποιοι συμφώνησαν με κάποιους άλλους στο κόμμα Νέα Αριστερά και δεν θα πάνε τελικά με τον Τσίπρα ή με κάποιον άλλον – λυπάμαι, δεν συγκράτησα τους κάποιους…

Υπόψη. Ο προβληματιζόμενος οργανισμός μετράει στις τελευταίες δημοσκοπήσεις από 1,5% έως 2,5%!

Με άλλα λόγια είτε πάνε, είτε δεν πάνε, κανείς δεν θα τους πάρει χαμπάρι.

Αλλά εδώ είναι το γουστόζικο. Παραδοσιακά ο ελληνικός Τύπος χαρίζει στην Αριστερά πολύ περισσότερο χώρο και ενδιαφέρον απ’ όσο της παραχωρεί η ελληνική κοινωνία.

Οταν ήμουν νέος στη Μεταπολίτευση νομίζαμε ότι περίπου το μεγαλύτερο γεγονός του αιώνα ήταν η διάσπαση του ΚΚΕ. Τελικά αποδείχθηκε ότι αφορούσε μόνο τους ίδιους και δεν ήταν πολλοί.

Ετσι και τώρα. Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι όλο μαζί το κοινό Τσίπρα, Φάμελλου, Χαρίτση, Τζάκρη, Κασσελάκη, Πολάκη κ.λπ. με το ζόρι πιάνει κανένα 7-8%. Τι είναι ο κάβουρας…

Και καθόμαστε τώρα και συζητάμε αν θα συμφωνήσουν μεταξύ τους να φτιάξουν Λαϊκό Μέτωπο ή «προοδευτική κυβέρνηση» ή θίασο ρεπερτορίου.

Μόνο που εκεί βρίσκεται όλο το πρόβλημα: δεν πάνε για πρωτάθλημα. Και κανείς ποτέ δεν ξεσήκωσε τα πλήθη αν θα βγει έβδομος ή όγδοος.

Αντί λοιπόν να τσακώνονται και να σιχτιρίζονται ο ένας με τον άλλο, χρησιμότερο θα ήταν να αναλογιστούν γιατί δεν πάνε για πρωτάθλημα.

Διότι αρχίζω να υποψιάζομαι πως εδώ και αλλού η Αριστερά δεν πάει για πρωτάθλημα επειδή δεν ενδιαφέρει.

Ευκαιριακά είχε βρει έναν ρόλο το 2015 αλλά το έργο τελείωσε μαζί με την ευκαιρία. Και η Αριστερά επανήλθε σταδιακά στα κυβικά της και την αλήθεια της.

Πολύ φοβούμαι όμως πως δεν θα ψάξουν να καταλάβουν τι συμβαίνει.

Είναι τόσο γεμάτοι από βεβαιότητες και τόσο στρατευμένοι στις δοξασίες τους που δύσκολα θα αναζητήσουν την κατανόηση της πραγματικότητας.

Δεν έχετε παρατηρήσει πως βγάζουν ανακοινώσεις και κάνουν δηλώσεις για το παραμικρό; Είναι επειδή νομίζουν πως ο κόσμος περιμένει την άποψή τους για τα πάντα.

Μεταξύ μας, δεν νομίζω ότι την περιμένει.

Μόνο ο Τραμπ στενοχωριέται που του την πέφτει ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ για τη Μινεάπολη και σκέφτεται να παραιτηθεί.

Κουράγιο πρόεδρε. Σε καταλαβαίνω.