Συνέδριο ΚΚΕ σε ρευστό πολιτικό τοπίο

Το ΚΚΕ βρίσκεται στην τελική ευθεία για το 22ο Συνέδριό του. Την προσεχή Τετάρτη θα γίνει στο Γαλάτσι η εναρκτήρια εκδήλωση και την Πέμπτη η πρώτη ημέρα εργασιών στον Περισσό όπου θα παρουσιαστεί η εισήγηση της ΚΕ από τον Δημήτρη Κουτσούμπα. Θα ακολουθήσουν οι ομιλίες των συνέδρων, η συζήτηση και η ψήφιση της Απόφασης και το Σάββατο 31 Ιανουαρίου θα εκλεγούν τα μέλη της νέας ΚΕ και της Κεντρικής Επιτροπής Οικονομικού Ελέγχου. Το συνέδριο θα διαρκέσει από τις 29 έως τις 31 Ιανουαρίου και ο τίτλος είναι: «ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας, για τον σοσιαλισμό!»).

Μέσα σε μια επικαιρότητα έτους που είχε ή έχει και άλλα συνέδρια κομμάτων (Νέα Αριστερά, Κίνημα Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ), η κορυφαία συλλογική διαδικασία του ΚΚΕ έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Εξάλλου εδώ δεν τίθεται υπαρξιακό ζήτημα ή κάποια αντιπαράθεση για τη διεύρυνση του κόμματος. Το κύριο είναι πως σε μια συνθήκη ευρύτερης ρευστοποίησης και ανισομετρίας του πολιτικού συστήματος, το ΚΚΕ αναζητά τους όρους καλύτερης θωράκισής του, επικοινωνίας και σύμπραξης με τα λαϊκά στρώματα, ανανέωσης του στελεχικού του δυναμικού, ετοιμότητας για κάθε στροφή της Ιστορίας, όπως λένε κορυφαία στελέχη του. Ο Περισσός και ενόψει συνεδρίου και κατά την επεξεργασία των Θέσεών του που συζητήθηκαν στο σύνολο των οργανώσεών του σκάναρε και σκανάρει όλες τις γύρω εξελίξεις. Πολιτικά, προσφάτως ο Δημήτρης Κουτσούμπας κατά τη συνδιάσκεψη της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής, της μεγαλύτερης οργάνωσης του ΚΚΕ, στάθηκε με νόημα στην ομιλία του στις διεργασίες για νέα κόμματα και νέες δυνάμεις: «Αποδεικνύεται επίσης, ότι αυτό που τους ενοχλεί δεν είναι ούτε τα διάφορα σόου στη Βουλή, ούτε οι γενικόλογες επικλήσεις στη “δικαιοσύνη”, στον “δημοκρατικό καπιταλισμό” που λένε άλλοι, όλα αυτά, δηλαδή, που μπορούν και τα αντιμετωπίζουν πάρα πολύ εύκολα και γι’ αυτό με διάφορους τρόπους τα πριμοδοτούν. Οπως είναι το προμοτάρισμα κομμάτων ενός βολικού αντισυστημισμού που τελικά καταλήγουν βαθιά συστημικά και πλήρως συμβιβασμένα».

Οι Θέσεις

Γενικώς το ΚΚΕ βλέπει διάφορες νέες κινήσεις στο πλαίσιο αναδιαμόρφωσης του σκηνικού αλλά εντός αστικών ορίων και με στρατηγική ενσωμάτωσης των λαϊκών δυσαρεσκειών. Από τα μέσα Δεκέμβρη έως και σήμερα πραγματοποιήθηκαν οι συνδιασκέψεις όλων των Οργανώσεων Περιοχής του ΚΚΕ ενώ ολοκληρώθηκε – όπως λένε οι του Περισσού – μια μακρά, οργανωμένη προσυνεδριακή εσωκομματική διαδικασία, με συζήτηση επί των Θέσεων της ΚΕ, ανάπτυξη πλούσιου προβληματισμού για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και διεθνώς, αλλά και την εκλογή νέων καθοδηγητικών οργάνων των οργανώσεων καθώς και των αντιπροσώπων για το Συνέδριο. Οι Θέσεις για το 22ο Συνέδριο διακινήθηκαν σε πιο πολλά από 90 χιλιάδες αντίτυπα. Επί της ουσίας, σε μια συγκυρία κρίσης του κομματικού φαινομένου, το ΚΚΕ λέει πως  κεντρικό θέµα του 22ου Συνεδρίου είναι το κόμμα. «Που όλη η λειτουργία του, η κατάσταση των δυνάµεών του, πρέπει να εναρµονιστεί πλήρως και µε πιο γρήγορους και αποτελεσµατικούς ρυθµούς µε το επαναστατικό του πρόγραµµα και το καταστατικό του, να είναι πραγµατικά «κόµµα παντός καιρού», «κόµµα έτοιµο για όλα»». Οι του Περισσού, βλέπουν με ανησυχία το όλο γεωπολιτικό σκηνικό και εκτιμούν πως προωθείται η στροφή προς την πολεµική οικονοµία και την προετοιµασία για έναν «ιµπεριαλιστικό πόλεµο µεγάλης κλίµακας». Οι ΗΠΑ και η κυριαρχία τους αμφισβητούνται ενώ όπως λένε στις Θέσεις του ΚΚΕ «απέναντι στην ευρωατλαντική συµµαχία προβάλλει η υπό διαµόρφωση ευρασιατική, µε βασικές δυνάµεις την Κίνα, που διεκδικεί την πρωτοκαθεδρία από τις ΗΠΑ στο διεθνές ιµπεριαλιστικό σύστηµα, και τη Ρωσία, που παραµένει η 2η ισχυρότερη πολεµική δύναµη. Η συµµαχία αυτή, παρά τις διάφορες µορφές που παίρνει, είναι λιγότερο αποκρυσταλλωµένη σε σχέση µε την ευρωατλαντική (ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ)». Στο ΚΚΕ δε πιο προωθημένα πια ασκούν κριτική στο μοντέλο της Κίνας («αποτελεί σήµερα το πιο τρανταχτό παράδειγµα καπιταλιστικής παλινόρθωσης που καθοδηγείται από ένα ΚΚ το οποίο έχει ενσωµατωθεί στην καπιταλιστική εξουσία»).

Δυσαρέσκεια

Στα της Ελλάδας καταγράφουν μια λαϊκή δυσαρέσκεια όπως με αφορμή τα Τέμπη αλλά την περιγράφουν ως ρηχή και σε σηµαντικό βαθµό περιορισµένη πολιτικά. Δεν διαβάζουν την απόλυτη χρεοκοπία της σοσιαλδημοκρατίας παρά την κρίση των φορέων της και σημειώνουν πως παραµένει το ενδεχόµενο διαµόρφωσης ενός «µαζικού ρεφορµιστικού ρεύµατος στο άµεσο χρονικό διάστηµα» αλλά και μια πιθανότητα για έναν «ψευδεπίγραφο αντισυστηµικό πόλο». Λένε χαρακτηριστικά: «Πλευρά αυτής της προσπάθειας αποτελεί και η αξιοποίηση των συγκλονιστικά µεγάλων µαζικών κινητοποιήσεων για το έγκληµα στα Τέµπη στη συγκρότηση ενός τέτοιου πόλου». Προφανώς οι πολιτικές βολές είναι προς τις πρωτοβουλίες της Μαρίας Καρυστιανού. Στοιχεία με ενδιαφέρον είναι τέλος πως το ΚΚΕ του 2026 είναι κόμμα βασικά μισθωτών – εργαζομένων (είναι το 50,80% των µελών του). Ηλικιακά η µισή και πλέον κοµµατική δύναµη βρίσκεται στις παραγωγικές ηλικίες έως 50 χρόνων, ενώ περίπου τα 2/3 των κοµµατικών µελών έχουν στρατολογηθεί µετά το 1991, δηλαδή μετά την πτώση των σοσιαλιστικών χωρών.