Όταν ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι Τζούνιορ ρωτήθηκε, τον Μάρτιο του 1999, αν σκόπευε να θέσει υποψηφιότητα για δήμαρχος της Νέας Υόρκης, απάντησε: «Μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου ξαπλωμένο σε μια παραλία και μπορώ επίσης να φανταστώ τον εαυτό μου να κατέχει δημόσιο αξίωμα».
Ωστόσο, η πολιτική του καριέρα τελείωσε πριν καν αρχίσει. Μόλις τέσσερις μήνες αργότερα, στις 16 Ιουλίου, ο Τζον-Τζον (όπως ήταν γνωστός από την παιδική του ηλικία) και η σύζυγός του, Κάρολιν Μπεσέτ-Κένεντι, έχασαν τη ζωή τους σε αεροπορικό δυστύχημα στα ανοικτά των ακτών του Martha’s Vineyard, ενός νησιού στην πολιτεία της Μασαχουσέτης. Ο «πρίγκιπας του Κάμελοτ» ήταν 38 ετών και η σύντροφός του 33 ετών.
Το πρώην μοντέλο Τζίτζι Χάουαρντ αφηγείται μια ιστορία για τον Κένεντι. Μια καλοκαιρινή μέρα, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Τζον και η Τζίτζι πήγαν στην παραλία με κάποιους φίλους τους στο Σαουθάμπτον, ένα αγαπημένο μέρος για τους πλούσιους και διάσημους Νεοϋορκέζους. Πήγε να κολυμπήσει και ένα τεράστιο κύμα την έριξε κάτω.
«Ο Τζον ήρθε να με σώσει», θυμάται. «Έχασα ένα δαχτυλίδι που μου χάρισαν οι γονείς μου όταν έγινα 16 ετών. Έκανα ό,τι μπορούσα για να μην κλάψω. Εκείνος πρώτα βεβαιώθηκε ότι ήμουν καλά. Ήταν πολύ συμπονετικός. Την επόμενη φορά που τον είδα σε ένα δείπνο, μου είπε: “Ελπίζω κάποιος να βρει το δαχτυλίδι σου και να το εκτιμήσει όσο εσύ”. Ήταν σπουδαίος άνθρωπος και πολύ προσγειωμένος».
Η Χάουαρντ δεν ξεχνά καμία από τις στιγμές που μοιράστηκε με τον Τζον-Τζον. «Αλλά δεν έχω εμμονή μαζί του», διευκρινίζει. «Τον τιμώ επειδή ήταν ο υπέροχος άνθρωπος που ήταν». Μπορεί εκείνη να μην έχει εμμονή με τον Κένεντι, αλλά ο υπόλοιπος κόσμος έχει.
Photo: YouTube
Έχουν περάσει 25 χρόνια από τον θάνατό του και η ζωή και το στυλ του συνεχίζουν να γοητεύουν τον κόσμο. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι γεμάτα με παλιές φωτογραφίες του Τζον στην ακμή της νιότης του: ζωηρά στιγμιότυπα που τον δείχνουν να κάνει ποδήλατο ή πατινάζ στο Σέντραλ Παρκ, να παίζει φρίσμπι με τον σκύλο του (ένα τεριέ ονόματι Friday), να πηγαίνει για ιστιοπλοΐα στο Hyannis Port ή να διασκεδάζει με την Αλέιντα Γκεβάρα – την κόρη του Τσε Γκεβάρα – στο σπίτι της σχεδιάστριας μόδας Άννα Φέντι στη Ρώμη.
Οι μάρκες μόδας δεν φαίνεται να κουράζονται ποτέ από αυτές τις αναφορές. Ένα από τα viral ρούχα της φετινής σεζόν, για παράδειγμα, είναι ένα t-shirt που σχεδίασε ο Jonathan Anderson για τη Loewe και γράφει «I told ya». Το σχέδιο – που φορέθηκε από τη Zendaya και τον Josh O’Connor στην ταινία Rivals, την τελευταία ταινία του Luca Guadagnino – είναι μια αναφορά σε ένα μπλουζάκι που φορούσε ο John-John στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Η φράση αυτή προέρχεται από τον απόηχο της προεδρικής εκστρατείας του πατέρα του το 1960, όταν το σύνθημα «Στο είπα» χρησιμοποιήθηκε από το Δημοκρατικό Κόμμα, για να τιμήσει τη στιγμή που ο Κένεντι κέρδισε οριακά τις εκλογές, κερδίζοντας τον Ρίτσαρντ Νίξον με μόλις 100.000 ψήφους διαφορά.
«Όταν ο JFK Jr. ήταν νεότερος, στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, υπήρχε ένα είδος αβίαστης ενδυματολογίας στην γκαρνταρόμπα του – σαν να μπορούσε να φορέσει οτιδήποτε και το σεξαπίλ να ήταν πάντα εκεί», εξήγησε ο Anderson στο WWD πριν από μερικούς μήνες, όταν ρωτήθηκε για το πουκάμισο.
Η Τζίτζι Χάουαρνρ τονίζει επίσης την απλότητα της γκαρνταρόμπας του John-John. «Είναι η ευγένεια και η απλότητα που κάνει κάποιον κομψό. Δεν θα υπάρξει ποτέ, μα ποτέ, ένα πιο κομψό και γνήσιο ζευγάρι από τον John και την Carolyn», θρηνεί.
Ο Κένεντι και η σύζυγός του – πρώην διαφημίστρια του Calvin Klein – δεν είχαν στιλίστες ή βοηθούς. Στην περίπτωσή του, η γκαρνταρόμπα του ήταν μια ωδή στην πιο αγνή αμερικάνικη ζωή: χακί παντελόνια, κλασικά τζιν, γαλάζια λινά ή λευκά βαμβακερά πουκάμισα, καθώς και μια συντριπτική συλλογή από καπέλα, μπεζ βερμούδες και λευκά μπλουζάκια.
«Το στυλ του ήταν πολύ αθλητικό όταν δεν ήταν στη δουλειά ή σε κάποια φιλανθρωπική εκδήλωση. Συχνά οδηγούσε ποδήλατο [ή έκανε πατίνια], ζώντας όσο το δυνατόν πιο παρόμοια με έναν συνηθισμένο κάτοικο της Νέας Υόρκης.
»Το στυλ του [και της Carolyn] ήταν απλό, κομψό και διαχρονικό», εξηγεί η δημοσιογράφος και συγγραφέας Elizabeth Beller, η οποία μόλις εξέδωσε το βιβλίο Once Upon a Time (2024), στο οποίο εξετάζει τη ζωή και τον θάνατο της Carolyn Bessette.
Το στυλ της συνόψιζε το ιδανικό των τελών της δεκαετίας του 1990: μια απλή και πρακτική μονόχρωμη κομψότητα, που διασταύρωνε τον μινιμαλισμό με το ρετρό. Φορούσε ρούχα κατασκευασμένα από σχεδιαστές όπως ο Narciso Rodríguez, ο Yohji Yamamoto ή ο πρώην εργοδότης της, ο Calvin Klein. Σήμερα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης συνεχίζουν να ανατινάζονται κάθε φορά που κάποιος δημοσιεύει μια φωτογραφία του ζευγαριού.
Photo: Wikimedia Commons
Ο James Reginato, δημοσιογράφος του Vanity Fair, δεν μίλησε ποτέ με τον Kennedy Jr., αλλά θυμάται ότι τον συνάντησε στους δρόμους του Μανχάταν. «Στη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Τζον ήταν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της Νέας Υόρκης. Μπορούσες να τον δεις σε όλη την πόλη με το ποδήλατό του, να τρέχει, να κάνει πατινάζ ή σε πάρτι», λέει.
«Ήταν preppy και Waspy, αλλά και σέξι, επειδή ήταν πολύ όμορφος και άνετος με τον εαυτό του, [πάντα] επιδείκνυε το σώμα του. Του άρεσε να βγάζει το πουκάμισό του», θυμάται ο δημοσιογράφος. «Ίσως ήταν ο πρόδρομος της ήσυχης πολυτέλειας, αφού ήταν πάντα πολύ φυσικός».
Αλλά για την Ελίζαμπεθ Μπέλερ, η εμμονή του Τζον-Τζον με την εικόνα του ξεπερνούσε την αίσθηση της μόδας. «Δεν φλέρταρε τις κάμερες. Η μετριοπάθειά του είναι πολύ ελκυστική σε μια εποχή στην οποία είμαστε κορεσμένοι από selfies και εικόνες γενικότερα», εξηγεί η συγγραφέας.
Photo: Wikimedia Commons
Ο James Reginato πιστεύει επίσης ότι ο John-John συνεχίζει να μας γοητεύει επειδή μας θυμίζει μια εποχή χωρίς διαδίκτυο και χωρίς κινητά τηλέφωνα. «Ήταν πάντα πολύ διάσημος, αλλά πριν από την 11η Σεπτεμβρίου και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν υπήρχε τόση παράνοια για την ασφάλεια. Οι άνθρωποι ζούσαν πολύ περισσότερο στο παρόν, δεν ήταν συνέχεια στο τηλέφωνό τους», λέει.
Το φαινόμενο John-John συνδέεται με τη νοσταλγία, με μια μελαγχολία για ένα παρελθόν που δεν υπάρχει πια.
Ο αμφιλεγόμενος συγγραφέας ποπ κουλτούρας Bob Colacello συμφωνεί. «Ο Τζον αντιπροσωπεύει μια χαμένη Αμερική, μια εποχή πριν οι άνδρες ντυθούν σαν κατάδικοι και οι γυναίκες σαν πόρνες, όταν οι τρόποι και η περιποίηση ήταν σημαντικές, όταν οι πολιτικές διαφωνίες ήταν πολιτισμένες και οι Αμερικανοί ήταν περήφανοι για τη χώρα τους», γκρινιάζει.
Ο 77χρονος Colacello είναι ένας από τους μεγαλύτερους χρονικογράφους της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης και πρώην συνεργάτης του Andy Warhol στο περιοδικό Interview. «Ήταν -και είναι ακόμα- δύσκολο να αντισταθεί κανείς στην εμφάνιση του ως κινηματογραφικού σταρ και στη φυσική αθλητική του σωματική διάπλαση, είτε έκανε ποδήλατο με γυμνό στήθος είτε έτρεχε σε φιλανθρωπικό γκαλά με τέλεια ραμμένο σμόκιν», επιβεβαιώνει ο δημοσιογράφος των σκανδαλοθηρικών εφημερίδων.
Μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες του Τζον-Τζον είναι μια ασπρόμαυρη φωτογραφία που τραβήχτηκε σε ένα πάρτι του Vanity Fair μετά το παραδοσιακό δείπνο που παρέθεσε η Ένωση Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου τον Μάιο του 1999.
Το στιγμιότυπο δείχνει τον γιο του John F. Kennedy και της Jackie Kennedy να κάθεται σε έναν καναπέ με τη σύζυγό του, Carolyn. Εκείνος φοράει ένα κλασικό σμόκιν, ενώ εκείνη ένα μαύρο κοστούμι Jean Paul Gaultier. Είναι η ενσάρκωση της χαλαρής και απλής κομψότητας.
Photo: Wikimedia Commons
Ο Jonathan Becker – ένας θρυλικός φωτογράφος της υψηλής κοινωνίας – ήταν ο άνθρωπος που τράβηξε τη φωτογραφία. «Αυτή μπορεί να ήταν η τελευταία του συνεδρίαση. Απλά τράβηξα μια φωτογραφία. Συστηθήκαμε και ο Τζον -που ήταν ο εκδότης του περιοδικού George- ήταν ήδη εξοικειωμένος με τη δουλειά μου.
»Γνωριζόμασταν ελάχιστα, αλλά αυτό ήταν αρκετό για εκείνον και την Κάρολιν ώστε να αισθάνονται άνετα με την παρουσία μου. Το αεροπορικό δυστύχημα τους σκότωσε έξι εβδομάδες αργότερα, στα ανοιχτά του σπιτιού της μητέρας του στο νησί», θυμάται ο φωτογράφος.
«Κατά τύχη, η δημοσίευση της φωτογραφίας συνέπεσε με τον θάνατό του. Ήταν όλα πολύ συγκλονιστικά».
Ο Jonathan Becker αρνείται να αποκαλέσει τον Κένεντι «Τζον-Τζον» – «ακούγεται πολύ οικείο» – αλλά παραδέχεται ότι όλοι νιώθουμε μια παράξενη οικειότητα με αυτόν τον άνθρωπο και με εκείνο το μικρό αγόρι με το παλτό που, το 1963, με παιδική επισημότητα υποδέχτηκε το φέρετρο που μετέφερε τη σορό του πατέρα του στο Εθνικό Κοιμητήριο του Άρλινγκτον.
Ο Becker το αποδίδει αυτό στην επιρροή που είχε η δυναστεία Κένεντι στα μέσα ενημέρωσης. «Με πτυχία Ivy League και τρόπους, [ντυμένοι] με ρούχα Ivy League, κατέκτησαν την τέχνη της φιλίας με τον Τύπο -ιδίως με τους φωτογράφους- για να δημιουργήσουν μια αμερικανική αφήγηση επιτυχίας, ένα είδος χολιγουντιανού ονείρου», συλλογίζεται.
«Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να μην υπήρχαν τότε, αλλά ο γραπτός Τύπος ασκούσε μια διαρκή, πολύ πιο ισχυρή επιρροή. Η οικογένεια διαιώνισε τα δικά της είδωλα επί γενεές. Ο Τζον ήταν ο νεότερος από αυτούς τους αστέρες».
Η Elizabeth Beller είναι πεπεισμένη ότι, αν ο John F. Kennedy Jr. δεν είχε πεθάνει στις 16 Ιουλίου 1999, θα ήταν σήμερα πολιτικός. «Θα είχε θέσει υποψηφιότητα για δημόσιο αξίωμα. Η πρώτη του καμπάνια θα ήταν πιθανότατα για κυβερνήτης της Νέας Υόρκης», υποθέτει η ίδια.
Η συγγραφέας του Once Upon a Time δεν μπορεί παρά να φαντασιώνεται πώς θα ήταν η Αμερική αν ο Τζον-Τζον ήταν ζωντανός. «Η χώρα μας θα μπορούσε να ήταν πολύ διαφορετική. Ο τρόπος ζωής του Τζον και της Καρολίν – αφοσιωμένοι στην οικογένεια και τους φίλους τους και κάνοντας θετικές αλλαγές στον κόσμο, αποφεύγοντας τα φώτα της δημοσιότητας – είναι κάτι στο οποίο θα μπορούσαμε να στρέψουμε την προσοχή μας. Το να επιστρέψουμε σε αυτό δεν θα ήταν κακό πράγμα», αναστενάζει.
Δεν θα μάθουμε ποτέ τι θα είχε συμβεί. Ο μύθος του όμορφου κληρονόμου και της λαμπερής συζύγου του δεν ταιριάζει στην πραγματικότητα του 2024. Και ενώ ξέρουμε ότι η ιστορία τους ήταν πιο περίπλοκη από ό,τι τέλεια, μας μένουν όλες αυτές οι ειδυλλιακές φωτογραφίες.
*Με στοιχεία από elpais.com | Αρχική φωτό: John F. Kennedy, jr