«هر درخت برای یک امید»؛ تلاش جوانان رضاکار برای سبزتر ساختن کابل
در گوشههای مختلف کابل، تیمی برای سبزتر کردن شهر، سرگرم غرس درختان است، تمیم عالمیار بنیانگذار پروژه «هر درخت برای یک امید» از یازده ماه به اینسو به هدف ایجاد فضاهای سبز و آموزش مردم درباره مراقبت از درختان فعالیت میکند.
او میگوید که روند اجرای پروژه با بررسی اولیه برای انتخاب نوع درخت متناسب با خاک، دسترسی به آب و موقعیت مکانی آغاز میشود و افراد مسئول مراقبت از درختان تعیین میشوند.
«هدف پروژه ما نهادینه ساختن فرهنگ درختشانی،حفاظت و توجه به محیطزیست و آبیاری و مراقبت از درختان است، در بخش آموزش و آگاهی عامه هم فعالیت میکنیم و طبعا وقتی درخت بیشتر شود زیبایی شهر هم بیشتر میشود.»
به گفته تمیم نشستهای مردمی با حضور ساکنان و وکیل گذر برگزار میشود تا روش نگهداری و مسئولیتها مشخص شود و کودکان نیز در این برنامه سهم داده میشوند تا با اهمیت محیطزیست و غرس درخت آشنا شوند.
با آنکه کمبود آب در سالهای اخیر در کابل از چالشهای مطرح در نگهداری نهالها شمرده میشود، اما تمیم عالمیار به رادیو آزادی گفت که برخی درختان نه به دلیل کمآبی،بلکه به علت بیتوجهی شماری از مردم از بین رفتهاند.
«بزرگترین مشکل که داشتهایم بیتوجهی خانوادههاست، آنان باید احساس مسئولیت کنند به اولادهای خود یادآوری کنند که درختان را آسیب نزنند، هیچکدام از بیشتر درختان ما خشک نشد؛ بلکه کودکان و نوجوانان که برای کاغذپرانی به ساحه میآمدند،درختان را قطع کردند و این ناامید کننده بود.»
تمیم عالمیار افزود که مدیریت پروژه توسط حدود ۱۰ رضاکار کلیدی انجام میشود و حدود۲۰ رضاکار دیگر نیز در فعالیتها مشارکت دارند و تا کنون بیش از ۲۳۰ نهال در ۲۰ دوره در کابل غرس شده که حدود ۳۵ درخت به دلیل عدم مراقبت مناسب از بین رفتهاند.
به گفته او در سه ماه اول هزینهها از منابع شخصی موسس و تیم تامین شد و پس از آن، حمایتهای مالی مردم به صورت پولی یا اهدا نهال دریافت شده است.
میرویس ساکن شهر کابل که در مراقبت از درختان مشارکت داشته، میگوید هر شهروند میتواند در سرسبزی شهر سهم بگیرد و به نگهداری فضای سبز توجه کند.
«همهشان میکوشند که یک شهروند حداقل یک نهال غرس کند تا یک فضای سبز ایجاد شود و از آلودگی هوا جلوگیری شود و بسیار کار خوبست زیرا شهروندان به آب و هوای صاف نیاز دارند که توسط یک درخت میشود ما یک محیط سالم و بهتری را بسازیم.»
بر اساس معلومات در این پروژه انواع مختلفی از درختان مانند ناجو، ارغوان مجنون بید، توت، سیب، بادام،چهارمغز و سایر انواع درخت در مناطق عامالمنفعه یا در محلات مختلف بنا بر درخواست مردم غرس میشوند.
احمد جاوید نور آگاه امور حفاظت از محیطزیست میگوید که تلاشهای مدنی و محیطزیستی از جمله غرس درختان به بهبود محیطزیست کمک کرده و پیام ترویج سرسبزی را منتقل میکند.
«حتی اگر تعداد کمی درختان باشد، مثمر باشد یا غیر مثمر هدف پیام رساندن، ترویج و زیبا ساختن شهرها و در کل بهبود محیطزیست است، امیدوارم هر فرد این جامعه همینطور در نهالشانی، سرسبزی، بهبود مسایل محیطزیستی و نگهداری از آن مسئولیت بگیرد.»
تمیم عالمیار میگوید قصد دارد با تیمش پروژه «هر درخت برای یک امید» را در سراسر افغانستان گسترش دهد و آن را به نمونهای موفق از مشارکت اجتماعی و حفاظت محیطزیست تبدیل کند.
با این حال، به گفته او، چالشهایی مانند کمبود آگاهی، مشکلات آب و بیتوجهی در مراقبت از نهالها هنوز پابرجاست؛ مسائلی که ادامه این تلاشها را وابسته به همکاری بیشتر مردم میسازد.