مدیریت سن نیروی کار در صنایع سنگین

در بسیاری از صنایع سنگین جهان، از فولاد و معدن گرفته تا انرژی و زیرساخت، ترکیب جمعیتی نیروی انسانی در حال دگرگونی است. داده‌های رسمی نشان می‌دهد که میانگین سن کارکنان در این صنایع به‌طور پیوسته در حال افزایش است؛ پدیده‌ای که پیامدهای آن فراتر از مسائل رفاهی یا منابع انسانی بوده و مستقیماً بر ایمنی، بهره‌وری، انتقال دانش و حتی پایداری تولید اثر می‌گذارد. این روند، نتیجه هم‌زمان کاهش ورود نسل‌های جوان به مشاغل سخت صنعتی، افزایش امید به زندگی و تأخیر در بازنشستگی در اقتصادهای پیشرفته است.

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی فولاد مبارکه، سازمان‌های بین‌المللی مانند OECD و ILO بارها هشدار داده‌اند که پیر شدن نیروی کار اگر بدون سیاست‌های سازمانی هدفمند مدیریت شود، می‌تواند ریسک حوادث کاری، افت بهره‌وری و از دست رفتن دانش ضمنی را افزایش دهد. درعین‌حال، همین نیروی کار سالخورده حامل تجربه‌ای است که جایگزینی آن به‌سادگی ممکن نیست. چالش اصلی صنایع سنگین، مدیریت هم‌زمان فرصت و ریسک ناشی از افزایش سن کارکنان است.

سن، ایمنی و بهره‌وری؛ رابطه‌ای پیچیده