Αυστηρότητα

Τελικά φαίνεται πως μια περαιτέρω αυστηροποίηση σε καθημερινές όψεις παραβατικότητας λειτουργεί και έχει μεγάλο αντίκρισμα. Τωρινό παράδειγμα που δοκιμάζεται επιτυχώς είναι οι τακτικοί και εντατικοί έλεγχοι για παραβάσεις του ΚΟΚ και ειδικότερα για την κατανάλωση αλκοόλ. Τα πρώτα στοιχεία και από τη νωπή εορταστική περίοδο είναι εντυπωσιακά και ο κόσμος εφάρμοσε μια λογική αποφυγής της χρήσης αλκοόλ – οι ειδικοί θα τις περιέγραφαν γλαφυρά και «ρεβεγιόν της σόδας» – με θετικά αποτελέσματα. Κάτι αντίστοιχο τώρα οργανώνεται και προβλέπεται για την εισιτηριοδιαφυγή στα μέσα μαζικής μεταφοράς με ενίσχυση των προστίμων σε τσουχτερά όρια.

Το νέο πλαίσιο δεν έχει απλώς να κάνει με την τήρηση των κανόνων, ούτε με μια κάποια άκοπη τιμωριολαγνεία. Εχει σχέση με το τι είδους ΜΜΜ θέλουμε για τη μεγάλη πόλη και τι είδους ισότητα και ισονομία αποδίδουμε για το σύνολο των επιβατών. Το αντίτιμο των εισιτηρίων, από τα φθηνότερα δε των δυτικών πρωτευουσών, επιστρέφεται για τη βελτίωση ενός συνολικού δημόσιου δικτύου. Είναι θέμα ευθύνης, δημοκρατίας και σεβασμού στον νόμο. Και ίσως αν κάποιος θέσει το εύλογο ερώτημα ή σκέψη, μήπως τελικά ο μέσος πολίτης στη χώρα μας «υπακούει μόνο στον φόβο», θα απαντούσαμε πως πρόκειται για απλή εναρμόνιση με το αυτονόητο.

Βέβαια θα πρέπει παράλληλα να πριμοδοτηθεί μια καλή εκπτωτική κουλτούρα για την αγορά μαζικού πακέτου εισιτηρίων και να υπάρξει πρόβλεψη για τα πιο ευάλωτα στρώματα. Θα είναι μια δέσμη τομών σε καλή κατεύθυνση.