Λεπτομέρειες της Ιστορίας

Μπορεί να διεξαχθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό τις παρούσες διεθνείς συνθήκες; Η σέντρα είναι προγραμματισμένη σε 149 ημέρες, ένα χρονικό διάστημα αρκετά μεγάλο βάσει της ταχύτητας που εξελίσσονται τα γεγονότα αλλά ταυτόχρονα μικρό για να επουλωθούν ανοιχτές πληγές και να απαντηθούν σοβαρά ερωτήματα.

Η Ιστορία δείχνει πως επεμβάσεις και εισβολές σε ξένες χώρες, απολυταρχικά καθεστώτα και δολοφονίες δεν θεωρούνται γεγονότα αρκετά σοβαρά για τη FIFA ώστε να την αναγκάσουν να αλλάξει τα πλάνα της.

Το 1934 η Ιταλία του Μουσολίνι είχε αποικίσει τη Λιβύη και είχε προσαρτήσει τη Ριέκα, αλλά η σημαντικότερη ποδοσφαιρική διοργάνωση φιλοξενήθηκε κανονικά στα γήπεδά της.

Στην Αργεντινή του Βιδέλα και των πτήσεων του θανάτου των πολιτικών αντιφρονούντων η Διεθνής Ομοσπονδία έβλεπε «το αληθινό πρόσωπο της χώρας» και ο γερμανός διεθνής Μπέρτι Φογκτς παρατηρούσε «μια χώρα που βασιλεύει η τάξη». Η FIFA δεν ταράχτηκε ούτε το 2018, όταν η Ρωσία του Πούτιν είχε προσαρτήσει την Κριμαία και υποστήριζε τους φιλορώσους αντάρτες του Ντονμπάς.

Το ίδιο βέβαια θα συμβεί και σε λίγους μήνες. Ο Τζιάνι Ινφαντίνο θα φορέσει το καλό του χαμόγελο, θα σκύψει ελαφρά και θα χαιρετήσει διά χειραψίας τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών και προσωπικό του φίλο Ντόναλντ Τραμπ, και πιθανόν να τον αποθεώσει για τις ειρηνευτικές του πρωτοβουλίες. Αλλωστε μόλις τον περασμένο μήνα του απένειμε το πρώτο βραβείο για την ειρήνη που θεσμοθέτησε η FIFA, προφανώς ειδικά για την περίσταση.

Τι θα γίνει όμως με το φλεγόμενο Ιράν το οποίο παρεμπιπτόντως έχει προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο και θα δώσει παιχνίδια στο Ινγκλγουντ και το Σιάτλ; Τι θα γίνει με τη Δανία αν καταφέρει να εξασφαλίσει μέσω των πλέι οφ συμμετοχή στο Μουντιάλ τη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να απειλεί να καταλάβει τη Γροιλανδία;

Τι θα γίνει με τις χώρες της Λατινικής Αμερικής που αντιδρούν για την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο;

Μάλλον είναι κι αυτές λεπτομέρειες της Ιστορίας που γνωρίζει πολύ καλά να ξεπερνά η FIFA.