در ۲۸ آبان ۱۳۳۰، هنگامی که ایران در میانهِ بحران نفت و فشارهای سیاسی و اقتصادی بریتانیا قرار داشت، دکتر محمد مصدق راهی سفری تاریخی به مصر شد؛ سفری که از همان لحظه ورود با استقبال پرشکوه مردم قاهره و توجه گسترده رسانههای عربی همراه شد. حضور مصدق در مصر نهفقط نمایش قدرت دیپلماسی ایرانِ پس از ملیشدن نفت بود، بلکه تلاشی حسابشده برای ایجاد جبههای منطقهای علیه نفوذ استعمار بهشمار میرفت؛ جبههای که حمایت سیاسی جهان عرب را پشت مطالبه ملت ایران قرار دهد و وزن تهران را در معادلات بینالمللی افزایش دهد. این سفر، که یکی از شاخصترین حرکتهای خارجی دولت مصدق محسوب میشود، نگاه بسیاری از دولتها و ملتهای منطقه را به مبارزه ایران با سلطه نفتی بریتانیا تغییر داد و جایگاه مصدق را بهعنوان چهرهای الهامبخش در میان جنبشهای ضداستعماری تثبیت کرد.
