تصاویر هوایی ثبتشده از تالاب بینالمللی گاوخونی، سندی تلخ از بیتوجهی به یکی از مهمترین منابع طبیعی کشور را به تصویر میکشد. این تالاب، که روزگاری میزبان هزاران پرنده مهاجر و بخشی حیاتی از اکوسیستم شرق اصفهان بود، اکنون سالهاست که در عطش آب، به بستری ترکخورده و پوشیده از نمک و فلزات سمی تبدیل شده است.تالاب گاوخونی نهتنها یک زیستبوم باارزش، بلکه حافظ تعادل اقلیمی منطقه بود؛ اما امروز بهدلیل قطع حقابهی زایندهرود، سوءمدیریت منابع آبی و نگاه غیرمحیطزیستی به توسعه، از نفس افتاده است.خشکی این تالاب، تنها به معنای نابودی حیات وحش نیست؛ بلکه آغاز زنجیرهای از بحرانهاست: طوفانهای نمکی، تخریب خاک، افزایش بیماریهای تنفسی و مهاجرت تدریجی روستاهای اطراف.در این تصاویر هوایی، ما با چشم خود میبینیم که چه بر سر این سرمایه ملی آمده است؛ و شاید زمان آن رسیده که نهادهای تصمیمگیر، پیش از آنکه دیرتر شود، در برابر مسئولیت خود نسبت به محیطزیست، بایستند.
