Μελόνι και Μακρόν ψάχνουν modus vivendi
Με φόντο την κρίση στις ευρωατλαντικές σχέσεις, τον πόλεμο στην Ουκρανία, τα μεταξύ τους αποκλίνοντα οράματα για την ΕΕ και τις διαφορετικές στρατηγικές απέναντι στον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ – «διαμεσολάβηση και συμβιβασμό» για τη μεταφασίστρια πρωθυπουργό της Ιταλίας, «σταθερότητα χωρίς ρήξη» για τον κεντρώο πρόεδρο της Γαλλίας – η Τζόρτζια Μελόνι υποδέχθηκε στη Ρώμη τον Εμανουέλ Μακρόν.
Το πρόγραμμα περιελάμβανε διμερή συνάντηση και στη συνέχεια δείπνο, με προαναγγελθέν «επιδόρπιο» τον συμβιβασμό των διαφορών και την επιδίωξη κοινών στόχων.
Με πρωτοβουλία του γάλλου προέδρου, σύμφωνα με το Μέγαρο των Ηλυσίων, αυτή η επίσημη επίσκεψη αστραπή – η πρώτη του Μακρόν ειδικά για να συναντήσει την ιταλίδα πρωθυπουργό από τότε που ανέλαβε τα καθήκοντά της το 2022 – αποτέλεσε «βήμα σεβασμού, δέσμευσης και φιλίας» προς έναν «σημαντικό εταίρο» με «κρίσιμο ρόλο στις ευρωπαϊκές αποφάσεις», έχοντας ως ζητούμενο την επιβεβαίωση ότι «είμαστε πράγματι ικανοί να προχωρήσουμε μαζί στα ουσιώδη».
Αντίστοιχα δεδηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης Μελόνι, βάσει διαρροών, ήταν να μπουν «τα θεμέλια για περαιτέρω ενίσχυση των σχέσεων» μεταξύ δύο εταίρων «στην πρώτη γραμμή διάφορων μετώπων της διεθνούς πολιτικής».
Στο επίκεντρο, σύμφωνα με τη γαλλική πλευρά, βρέθηκαν το Ουκρανικό και οι εγγυήσεις ασφαλείας στο μεταπολεμικό Κίεβο, ο πόλεμος στη Γάζα, οι δασμοί των ΗΠΑ, η εμπορική συμφωνία ΕΕ – Mercosur, η βιομηχανική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών.
Ιταλοί αξιωματούχοι επεσήμαναν επίσης την κατάσταση στη Μέση Ανατολή εν γένει, καθώς και στη Λιβύη.
Στον ορίζοντα, γράφει το Bloomberg, είναι οι κρίσιμες σύνοδοι κορυφής του ΝΑΤΟ και των G7 αυτό τον μήνα, αλλά και μια πιθανή διακυβερνητική γαλλοϊταλική σύνοδος, έπειτα από χρόνια έντασης μεταξύ των ηγετών της δεύτερης και τρίτης μεγαλύτερης οικονομίας της ΕΕ.
Πέρα όμως από τη δημόσια επίδειξη ενότητας, «αυτή η συνάντηση Μακρόν – Μελόνι δεν αφορά την αναθέρμανση της γαλλοϊταλικής φιλίας», παρατηρεί στο πρακτορείο Reuters o ιταλός πολιτικός αναλυτής Φραντσέσκο Γκαλέτι. «Πρόκειται για αναγκαιότητα, όχι για νοσταλγία».