با وجود در اختیار داشتن بیش از ۱.۸ میلیون هکتار زمین دولتی، واگذاری زمین به مردم در سال ۱۴۰۳ به ۱۶ هزار قطعه کاهش یافت، ۷۷ درصد کمتر از سال قبل. این عقبگرد جدی، سیاستهای جمعیتی را با اخلال روبهرو کرده و پرسشی جدی را پیش میکشد: زمین مهمتر است یا خانوادهای که باید روی آن ساخته شود؟
