شروین وکیلی، اسطوره شناس، در گفتوگو با «انتخاب» گفت: [قبل] از اوایل دهه ۶۰، این دوقطبی که مثلا زنان و مردان در مورد جنسیت شان اینقدر حساسیت و آلرژی شگفت انگیز باشد نبود در جامعه و بدنه جامعه هم هیچ وقت چنین حالتی پیدا نکرد، یعنی مردهای ما چشم پاک هستند زن های ماهم زنهای خوبی هستند همیشه بوده است، همیشه هم خواهند بود. این گفتمان که زن و مرد را تفکیک کنیم اینها یک دفعه باهم جفتگیری می کنند هرجا به هم برسند، بپوشانیمشان یا قایمشان کنیم از همدیگر، چنین گفتمانی جدای از اینکه یک گفتمان مسیحی وارداتی است و ربطی به سنت ایرانی اسلامی ندارد، این فرآیند منتهی شد که یک نوع جنسیت زدگی سیاسی در ایران رخ دهد. بنابراین مدل بازسازی هویت نسل جدید در هر نسلی، در هر دهه ای متمرکز شد روی جنسیت که این یک اتفاق جالب است.
