Ինչպիսի՞ «բարեփոխված եւ մաքրված» տեսք կստանար հայրենի լրագրությունը, եւ նման «էքսպերիմենտի» հետեւանքով ո՞ր տեղում կհայտնվեր Հայաստանը «Լրագրողներ առանց սահմանների»-ի կամ «Ֆրիդոմ Հաուս»-ի ինդեքսներում։ Իմիջիայլոց, Հանրային հեռուստատեսությամբ Տիգրան Հակոբյանի եւ Պետրոս Ղազարյանի երեկվա զրույցից բավականին դժվար է հասկանալ, արդյո՞ք լավ է, որ մեր երկիրը մամուլի ազատության մակարդակով ԼԱՍ վարկանիշային դասակարգմամբ հայտնվել է իր համար աննախադեպ բարձր՝ 34-րդ տեղում, և իշխող քաղաքական ուժը ցանկացած առիթ օգտագործում է դրանով հպարտանալու համար։ Բայց մի այլ բան միանգամայն պարզ է՝ զրուցակիցները որեւէ լումա չեն ներդրել այդ արդյունքին հասնելու համար։
