Γιάννης Μπέζος: «Φτάνει πια με τους ‘Απαράδεκτους’»
Ο Γιάννης Μπέζος σε συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «EQ» το βράδυ της Δευτέρας 6 Ιανουαρίου μίλησε για την τηλεόραση και τις δικές του επιλογές.
Γιάννης Μπέζος: «Η τηλεόραση δεν έχει καμία εξέλιξη, είναι στάσιμη και άτολμη»
Κυρίως το λέω για τη μυθοπλασία, η θεματολογία είναι πρόχειρη. Τα πρώτα χρόνια το ρίσκο ήταν πιο εύκολο, μεσολάβησε μία οικονομική κρίση, τα κανάλια ήταν σε ύφεση και δεν υπήρχε το ρίσκο».
«Θυμάμαι την παρέα που κάναμε, τα γυρίσματα, τα γελιά που κάναμε, τις ωραίες στιγμές από τους «Απαράδεκτους», αλλά φτάνει με τους «Απαράδεκτους»! Αναμοχλεύουμε τα παλιά και αυτό είναι δείγμα ότι δεν πάμε μπροστά έτσι. Πάμε παρακάτω. Είναι σαν να μαγειρεύουμε ένα φαγητό καινούργιο και να έχουμε κάτι παλιά όσπρια. Πρέπει να τελειώνουμε με αυτά. Αυτό λέω ότι είναι άτολμη η τηλεόραση.
Μου λένε να κάνουμε remake. Δηλαδή τι; Να βράσουμε κόλλυβα να τα φάμε; Θέλουμε καινούρια πράγματα και πρόσωπα, δεν αφορά και κανέναν πια».
Κάθε δουλειά που έκανα πίστευα ότι είναι η καλύτερη
Συγχρόνως, ο ηθοποιός υπογράμμισε πως υπάρχουν θέματα με τα οποία οι τηλεοπτικές σειρές δεν έχουν ασχοληθεί ποτέ: «Δεν έχουν γίνει σοβαρές δουλειές για πολύ σημαντικά κοινωνικοπολιτικά ζητήματα της χώρας μας, όπως ο Εμφύλιος, η Δικτατορία, η Ελληνική Επανάσταση ή η οικογενειακή βία. Μόνο κάτι γραφικότητες έχουν γίνει.
Και στην κωμωδία συνέχεια λέμε να μην θιχτεί ο ένας, μη θιχτεί η μειονότητα ή η πλειονότητα. Φτάνει με αυτά».
Στο τέλος, είπε: «Κάθε δουλειά που έκανα πίστευα ότι είναι η καλύτερη, ποτέ δεν γκρίνιαξα για κάτι, είτε ήταν επιτυχημένο, είτε αποτυχημένο. […] Δεν έκανα τίποτα που να μου επιβλήθη, ούτε κάποιος μου έβαλε τρικλοποδιές. Τα «κυκλώματα» κι όλα αυτά που ακούγονται είναι αρλούμπες, άλλοθι για την ανικανότητά μας».α
«Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς την οικογένειά μου»
«Δε θα μπορούσα να ζήσω χωρίς την οικογένειά μου. Τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μου είναι η οικογένειά μου, οι άνθρωποί μου, το σπίτι μου, δε το συζητώ. Είναι οι συνήθειές μου, οι άνθρωποί μου, ο τρόπος που γυμνάζομαι, το μπάσκετ που παίζω, κάποιες παρέες που κάνω και πίνουμε τον καφέ μας και συζητάμε, κάποια βράδια περίεργα που μετά από πρεμιέρες καθόμαστε με συναδέλφους ή μη και συζητάμε ουσιαστικά γι’ αυτό που είδαμε…» εξομολογήθηκε αρχικά ο Γιάννης Μπέζος.