عباس عبدی در یادداشتی با عنوان «فقط یک نمونه» نوشت: ۱۳۰ نماینده بدون اینکه شناخت کافی از مساله داشته باشند، یا حتی از رییسجمهور بپرسند که چرا این مصوبه متوقف شده است، درخواست افزایش ظرفیت میدهند. روشن است که پشت این درخواست مسائل دیگری وجود دارد. نمایندگان به جای آنکه در مدیریتهای استانی دخالت کنند، به جای آنکه فشار آورند تا سهمیهبازی برای ورود به دانشگاه تمام شود، به جای آنکه ببینند چرا پزشکان به کار درمان وارد نمیشوند، به جای آنکه به امنیت بیمارستانها و پزشکان بپردازند، به جای آنکه به حل مساله مهم کمبود دارو بپردازند، دنبال افزایش ظرفیتی هستند که اگر هر مسوولی بداند که امکاناتش هست لحظهای در اجرای آن تردید نمیکند
