Το κακό

Τώρα κάποιος, που βαριέται τη συζήτηση, θα βάλει στο τραπέζι το «It’s the economy stupid» και με λίγες λέξεις θα εξηγήσει το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών. Ναι, είναι μία λογική εξήγηση με την οποία συμφωνεί και η εκρηκτική άνοδος των αγορών. Ο μέσος Αμερικανός πίστεψε ότι η οικονομική πολιτική Μπάιντεν προκάλεσε πληθωρισμό, δεν πείστηκε από τις ηγετικές ικανότητες της Κάμαλα και θα ήθελε να σταματήσει η χρηματοδότηση της Ουκρανίας. Λογικά όλα αυτά. Είναι όμως αρκετά και ικανά για να επαναφέρουν στον Λευκό Οίκο έναν παραληρηματικό τύπο με ράμματα του ποινικού κώδικα στη γούνα του; Αν η απάντηση είναι θετική, τότε κάποια άλλα πράγματα, όπως το ήθος του ανδρός, η σχέση του με τη λογική και την επιστήμη καθώς και η άγνοιά του για τον κόσμο, δεν παίζουν και τόσο μεγάλο ρόλο. Αντιθέτως, μπορούν να προσμετρηθούν στα πλεονεκτήματα του Τραμπ καθώς του επιτρέπουν να ταυτίζεται με ένα μεγάλο λούμπεν κομμάτι της αμερικανικής κοινωνίας.

Σε αυτές τις εκλογές, με εντελώς αντικειμενικά κριτήρια, επικράτησε το κακό. Ο διχαστικός λόγος, η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός, η υποβάθμιση των γυναικών, το παραλήρημα. Κάποιος που είναι για φυλακή επιστρέφει στον Λευκό Οίκο. Και η επιστροφή του είναι πιο εμφατική από την πρώτη του νίκη. Αυτή τη φορά τον γνώριζαν πολύ καλά, αξιολόγησαν τον βίο και την πολιτεία του, αγνόησαν τις δικαστικές αποφάσεις, δεν τους ενόχλησε καθόλου η εισβολή στο Κογκρέσο. Και όμως, του παρέδωσαν τη χώρα, ενώ τους έλεγε ότι αν τον επιλέξουν μπορεί να μη χρειαστεί να ψηφίσουν άλλη φορά. Ούτε αυτό τους ενοχλεί. Αν μάλιστα υλοποιήσει την υπόσχεσή του και ρίξει στο μισό τους λογαριασμούς για ενέργεια, ας αλλάξει το σύνταγμα για να κάνει και τρίτη θητεία.

Ο Τραμπ νομιμοποίησε το κακό, αφαίρεσε όλη την ηθική απαξία από πάνω του. Και αυτό, φυσικά, το βλέπουμε ήδη να συμβαίνει και στα δικά μας τα μέρη. Θα γίνει πιο έντονο στη συνέχεια. Η στάση, το ύφος και ο λόγος του Τραμπ δίνουν συνταγή επιτυχίας. Και οι κλώνοι ήδη βγάζουν ρίζες.