Сараңның сазайы
Ілгері өткен заманда Ташкент пен Қоқан аралығындағы шатқал тау бөктерінде Паркент, Заркент деген қыстақта Ішіқара деген бай болыпты. Ол өте сараң болыпты. Сараңдықта Шыршық пен Сыр бойында алдына ешкімді салмапты. Күндердің күнінде бір қойшысының құрып қойған тұзағына жалғыз бала түлкі түскен екен.
— Түлкі менің жерімнің түлкісі, — деп, қойшыдан Ішіқара бай тартып алыпты. Бай түлкіні алып, Алтынбелдегі тымақ тігетін азғана үй қырғыздарға барыпты. Ішіқара бай қолындағы бала түлкінің терісін көрсетіп:
— Осыдан маған бір тымақ тігіп бер, — депті. Тымақшы таңырқай бір қарапты да:
— Мақұл, — деп, келісім беріпті.
— Тігінші шебердің тымақ тігіп беруге бірден келісе қойғанына...