ایران فقط تا سال ۱۴۲۹ برای برداشتن یک خیز بلند در مسیر توسعه فرصت دارد. پس از آن سالمندی جمعیت ایجاب میکند که تمام درآمدهای نفت و گاز صرف مراقبتهای درمانی سالخوردگان شود. از همینرو اگر نتوانیم در این مدت به اجماعی در ساخت قدرت بر سر ضرورت حرکت به سوی توسعه دست یابیم آینده تیره و تاری در انتظار فرزندانمان است.
