Аға!
Осы бір сөзді қағазға асығыс түсірсем де, ары қарай не жазарымды білмей, іштей мүжіліп ұзақ отырдым. Сөзді бастар алдында өзімнің бұл оқыс қылығымды ақтау үшін алыстан орағыта сөйлеп, бірдеңе деп кіріспе жасағаным жөн тәрізді. Бірақ, олай етсем, сездірермін-ақ деген ниетпен көптен бері жинап-теріп жүрген аз ғана ойымды, маңдытып жеткізе алмай, берекесін кетіріп алатын сияқтымын. Сосын, не де болса бәрін төтесінен бастағым, ішіме жиналған азды-көпті сезім-құсаны бір демде түгел ақтарып салғым келді. Қайтадан ойланып, айнып қалмай тұрғанда көңілімде жұптап жүргеннің бәрін асығыс қағазға түсіріп, сіздің назарыңызға ұсынсам деп ниет еттім.
Бастап алып, тағы да тосырқап, қарадай қиналып отырғанымды қарашы. Осы...