محراب، در تاریخ تشیع، فقط جایگاه پیش نمازی نیست؛ نماد استقامت در طوفانهاست. از مسجد کوفه تا حسینیههای امروز، محراب یادآور صحنهای تکراری در تاریخ است، شهادت پیشوایانی که تیغ استکبار را از سر امت کوتاه کردند، اما خنجر نفاق را بر فرق خویش چشیدند. این نوشته روایتی است از شباهت دو رهبر که در ماه نزول قرآن، در اوج مظلومیت و صلابت، به دیدار معبود شتافتند.
